Μπορεί όλο και περισσότεροι να συνειδητοποιούμε πως η κρίση που περνάμε δεν οφείλεται στα «τοξικά ομόλογα» κάποιων αμερικάνικων τραπεζών, ούτε στο χρέος του Ντουμπάϊ από τα παλάτια που χτίζει στην άμμο.
Κύριος υπαίτιος είναι η κατάρρευση των οικονομικών του κράτους εξαιτίας της κάκιστης διαχείρισης από τις κυβερνήσεις των δέκα -τουλάχιστον- τελευταίων χρόνων.
Αυτό όμως ελάχιστη σημασία έχει για το δράμα που περνάει αυτό τον καιρό η πραγματική οικονομία, δηλαδή η αγορά. Το ζήτημα γι? αυτήν είναι ότι κάποιος θα πρέπει να ασχοληθεί και μαζί της. Γιατί οι πάντες έχουν επικεντρώσει την προσοχή τους στα δημόσια οικονομικά, με τόσο πάθος όσο έδειχναν και πριν μερικούς μήνες για να… διασώσουν τις ελληνικές τράπεζες. Παρά το γεγονός ότι οι δικές μας δεν διέτρεχαν τους κινδύνους των αμερικανικών, αλλά αντίθετα παρουσίαζαν υπερκέρδη.
Δεν λέμε πως το πρόβλημα των οικονομικών του κράτους δεν χρίζει μιας τέτοιας προσοχής. Κάθε άλλο. Ελπίζουμε μάλιστα, όπως και κάθε Έλληνας, η νέα κυβέρνηση να προβεί σε γενναίες τομές και να το λύσει. Η πραγματική οικονομία όμως δεν έχει τα περιθώρια να περιμένει να εξυγιανθεί πρώτα το κράτος και μετά -ως συνέπεια αυτής της ανάρρωσης- να εξυγιανθεί κι εκείνη. Χρειάζονται παράλληλες δράσεις.
Η εικόνα είναι ζοφερή. Το αποδεικνύουν και τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Η οικοδομική δραστηριότητα παρουσιάζει πτώση του όγκου κατά 40,6%, η παραγωγή της μεταποίησης μείωση κατά 10,5%, οι εξαγωγές έπεσαν κατά 22,8% και οι εισαγωγές κατά 27,4%.
Οι εξελίξεις στους τομείς των κατασκευών και της μεταποίησης είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές και στην παρούσα φάση είναι πολύ δύσκολο να υπάρξουν ασφαλείς εκτιμήσεις για τον χρόνο ενίσχυσης της ζήτησης και της ιδιωτικής κατανάλωσης, που θα αποτελέσουν και τον «οδηγό» για την ανάκαμψη της οικονομίας.
Η κυβέρνηση, ωστόσο, εμφανίζεται αισιόδοξη για το 2010, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι με βάση το νέο προϋπολογισμό αναμένει μια μηδαμινή μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της τάξεως του 0,3% για το 2010.
Προφανώς θα έχει υπόψη της κάποια μέτρα τόνωσης της αγοράς. Μήπως όμως θα έπρεπε ήδη να τα είχε εξαγγείλει μια και η νέα χρονιά δεν απέχει παρά μερικές ημέρες;
Βούλα Μουρτά
Δεκέμβριος 2009
