ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΛΙΩΤΗ
Οι επεξεργασίες μόρφωσης συνεχούς έργου διαχωρίζονται σε μόρφωση με εκβολή και μόρφωση με κυλίνδρωση. Η μόρφωση με εκβολή συνιστά επίσης διαδικασία μόρφωσης μέσα σε μήτρες. Οι extruders είναι τα πιο σημαντικά μηχανήματα επεξεργασίας των πλαστικών προιόντων. Είναι μηχανήματα στα οποία η μόρφωση γίνεται μέσα σε μήτρες. Οι βασικές και οι ποιο διαδεδομένες διαδικασίες παραγωγής στις οποίες χρησιμοποιούνται οι extruders είναι οι μέθοδοι παραγωγής με εκβολή και οι μέθοδοι παραγωγής με φύσημα.
ΕΚΒΟΛΗ
Με τη μέθοδο της εκβολής λαμβάνονται μορφές συνεχούς μήκους και ορισμένης διατομής. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή ράβδων, σωλήνων, φύλλων, ινών και συνεχούς μήκους προιόντων που έχουν μεγάλη ποικιλία διατομών. Εκτός από μέθοδος μόρφωσης η εκβολή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν μέθοδος ανάμιξης και πλαστικοποίησης. Ως μέθοδος μόρφωσης πάντως η εκβολή βασίζεται στον εξαναγκασμό του ρευστού πολυμερούς να διέλθει μέσω ενός στενώματος, το οποίο αποτελεί και τη μήτρα εκβολής.
Η βασική απαίτηση ως προς το υλικό που θα μορφοποιηθεί είναι να έχει ικανότητα ροής στις συνθήκες πίεσης που επικρατούν. Στα θερμοπλαστικά υλικά η ικανότητα αυτή εξασφαλίζεται με την προσφορά θερμότητας με συνέπεια να έχουμε εκβολή τήγματος. Η σταθεροποίηση της μορφής επιτυγχάνεται στα θερμοπλαστικά υλικά με ψύξη.
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΚΒΟΛΗΣ
Τα συστήματα εκβολής είναι μηχανισμοί που τροφοδοτούνται συνεχώς με πρώτη ύλη και αποδίδουν συνεχώς μορφωμένο προιόν. Η βασική απαίτηση για ένα σύστημα εκβολής συνίσταται στη δυνατότητα για ομοιόμορφη εξάσκηση πίεσης, σε ένα συνεχώς τροφοδοτούμενο υλικό, με τρόπο που να εξασφαλίζεται μια σταθερή και ομοιόμορφη ροή υλικού από τη μήτρα μόρφωσης.
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΚΒΟΛΗΣ
Τα συστήματα αυτά είναι βασικά συστήματα κυλίνδρου-κοχλία. Σε αυτά ο κοχλίας περιστρέφεται μέσα σε έναν σταθερό κύλινδρο. Η ώθηση του υλικού, από το στόμιο τροφοδοσίας προς τη μήτρα, επιτυγχάνεται κατά έναν έμμεσο τρόπο. Αυτός εξαρτάται τόσο από τις φυσικές σταθερές του υλικού, όσο και από τα φυσικά χαρακτηριστικά του συστήματος κύλινδρος-κοχλίας-μήτρα.
Ανάλυση της ροής είναι δυνατή μόνο για το τελευταίο τμήμα του κοχλία στο οποίο υπάρχει ρευστό υλικό.
Ανάλογα με τους ειδικότερους σχεδιασμούς των εγκαταστάσεων διακρίνουμε τα ακόλουθα συστήματα στην κατηγορία των εμμέσων συστημάτων εκβολής:
1. Μονοβάθμια συστήματα ενός κοχλία.
2. Διβάθμια συστήματα ενός κοχλία.
3. Συστήματα εφαπτομένων κοχλιών.
ΜΟΝΟΒΑΘΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΚΟΧΛΙΑ
Τα μονοβάθμια συστήματα μ? έναν κοχλία είναι τα συστήματα εκβολής που χρησιμοποιούνται ευρύτατα για τη μόρφωση των θερμοπλαστικών υλικών. Στα συστήματα που χρησιμοποιούνται για μόρφωση τα χαρακτηριστικά του κοχλία καθορίζουν τις δυνατότητες χειρισμού υλικών. Στην περίπτωση των θερμοπλαστικών υλικών ο λόγος του μήκους προς τη διάμετρο (L/D) λαμβάνει τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 20 και 32.Σε ανάλογες εγκαταστάσεις η διάμετρος λαμβάνει τιμές που κυμαίνονται από 2 in μέχρι 12 in. Η μεταβολή του μήκους επηρεάζει τη λειτουργία του συστήματος και ισχύουν οι ακόλουθες βασικές αρχές:
1. Όσο αυξάνει το μήκος του κοχλία τόσο αυξάνει και η απόδοση της εγκατάστασης, ανά μονάδα καταναλισκομένης ισχύος.
2. Όσο αυξάνει το μήκος, τόσο αυξάνει και η ομοιομορφία θερμοκρασίας και ιξώδους τοθ ρευστού πολυμερούς.
3. Όσο αυξάνει το μήκος, τόσο αυξάνει και η δυνατή ακρίβεια διαστάσεων του προϊόντος εκβολής.
Ο σχεδιασμός του κοχλία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και βασικά μπορούμε να διακρίνουμε τους ακόλουθους τύπους:
1. Πλήρους ελίκωσης.
2. Μερικής ελίκωσης ή τύπου τορπίλης.
Στην πρώτη περίπτωση η ελίκωση φτάνει μέχρι του άκρου του κοχλία.οι κοχλίες του τύπου αυτού είναι συνήθεις σε συστήματα εκβολής για μόρφωση και όταν δεν υφίστανται ειδικές απαιτήσεις για ανάμιξη.
Στη δεύτερη περίπτωση η ελίκωση δε φτάνει μέχρι του άκρου του κοχλία.Το άκρο λαμβάνει μια ατρακτοειδή μορφή σαν τορπίλη. Οι τύποι τορπίλης είναι συνήθεις όταν υπάρχουν αυξημένες απαιτήσεις για ανάμιξη και η επιφάνεια της τορπίλης παίρνει ανάγλυφη μορφή για άυξηση των δυνατοτήτων ανάμιξης.
Σε όλους τους τύπους χρησιμοποιημένων κοχλιών ο κενός χώρος της έλικας (χώρος εκγλυφής), μεταβάλλεται σε συνάρτηση με το μήκος του. Ο μεγαλύτερος χώρος (για μια πλήρη περιστροφή) συναντάται στην αρχή του κοχλία (περιοχή τροφοδοσίας), ενώ ο μικρότερος συναντάται στο τέλος του κοχλία (περιοχή δοσιμετρίας). Ο λόγος των όγκων των χώρων εκγλυφής φέρεται σαν λόγος συμπίεσης.Σε συνηθισμένους κοχλίες λαμβάνει τιμές μεταξύ 2 και 6. Ανάλογα με τον τρόπο μεταβολής του όγκου η συμπίεση μπορεί να είναι βαθμιαία ή απότομη. Η μεταβολή του όγκου μπορεί να επιτευχθεί:
1. Με μεταβολή του βήματος της ελίκωσης, ή
2. Με μεταβολή των διαστάσεων της εκγλυφής.
Στην πρώτη περίπτωση μειώνεται προοδευτικά το βήμα της έλικας ενώ το βάθος της εκγλυφής παραμένει σταθερό.
Στη δεύτερη περίπτωση παραμένει σταθερό το βήμα της έλικας και μειώνεται το βάθος, το πλάτος της εκγλυφής ή και τα δυο.
Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, όλο μήκος του κοχλία μπορεί να καταχωρισθεί σε τρεις ζώνες:
Α. ΖΩΝΗ ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ
Στη ζώνη αυτή ο κοχλίας παραλαμβάνει το ψυχρό πολυμερές από τη χοάνη τροφοδοσίας και το προωθεί προς την επόμενη ζ?ωνη.Το τμήμα της ζώνης τροφοδοσίας στην άμεση περιοχή της χοάνης τροφοδοσίας ψύχεται για την αποφυγή τήξης.Το επόμενο θερμαίνεται με τρόπο ώστε η επόμενη ζώνη να τροφοδοτηθεί με προθερμασμένο υλικό.Ο σχεδιασμός της ζώνης τροφοδοσίας καθορίζει και την ποσότητα του υλικού που θα προωθηθεί για μόρφωση. Η ποσότητα αυτή ελέγχεται βασικά απ?ο την πυκνότητα του υλικού και την τριβή που αναπτύσσεται μεταξύ των κόκκων του και των μηχανικών μερών του συστήματος. Ο συντελεστής της αναπτυσσόμενης τριβής εξαρτάται κυρίως από τη μορφή του κόκκου του υλικού και από τις επιφανειακές ανωμαλίες του κοχλία και του κυλίνδρου.Έχει διαπιστωθεί ότι μεγαλύτεροι ρυθμοί προώθησης υλικού επιτυγχάνονται όταν ο συντελεστής τριβής μεγιστοποιείται ως προς τον κύλινδρο και ελαχιστοποιείται ως προς τον κοχλία.
Β. ΖΩΝΗ ΤΗΞΕΩΣ
Αμέσως μετά από τη ζώνη τροφοδοσίας βρίσκεται η ζώνη τήξεως. Στη ζώνη αυτή το τροφοδοτούμενο προθερμασμένο προϊόν, που έχει μικρή πυκνότητα, λόγω του περιεχομένου αέρα, τήκεται και μεταβάλλεται σε τήγμα μεγάλης πυκνότητας και ομοιόμορφης θερμοκρασίας. Η ζώνη τήξεως θερμαίνεται με μανδύα και ο σχεδιασμός της βασίζεται τόσο στη φαινομένη πυκνότητα όσο και στα χαρακτηριστικά τήξεως του τροφοδοτούμενου πολυμερούς. Σαν προϋπόθεση λαμβάνεται ότι ο περιεχόμενος αέρας θα οδεύσει, αμέσως μετά την τήξη του προϊόντος, προς τη ζώνη τροφοδοσίας και δεν θα εγκλωβιστεί στο τήγμα. Στη ζώνη τήξεως δεν παρατηρείται συμπίεση του υλικού. Υποτίθεται πως η ζώνη τήξεως τροφοδοτεί την αμέσως επόμενη ζώνη με τήγμα πολυμερούς υπό περίπου μηδενική πίεση.
Γ. ΖΩΝΗ ΔΟΣΙΜΕΤΡΙΑΣ
Η ζώνη αυτή βρίσκεται αμέσως μετά από τη ζώνη τήξεως και δρα σαν μια δοσιμετρική αντλία, η οποία τροφοδοτεί τη μήτρα εκβολής. Θεωρητικά η όλη ανάπτυξη πιέσεως παρατηρείται στη ζώνη δοσιμετρίας. Για να έχει πλήρη απόδοση η ζώνη απαιτεί τροφοδοσία με ένα τήγμα ομοιόμορφης θερμοκρασίας και ιξώδους. Οι απαιτήσεις για θέρμανση αναφέρονται και καθορίζονται βασικά από τις θερμικές απώλειες.
Μέσα στη ζώνη δοσιμετρίας η πίεση αυξάνει, σε συνάρτηση με το μήκος, από την περίπου μηδενική μέχρι εκείνης που απαιτείται για την εκβολή. Από τη ζώνη της δοσιμετρίας το τήγμα του πολυμερούς οδηγείται προς τη μήτρα. Σ υνήθως παρεμβάλλεται ένα μεταλλικό πλέγμα που στηρίζεται σε κατάλληλο διάτρητο διάφραγμα. Το πλέγμα χρησιμοποιείται βασικά για τη συγκράτηση τυχόν ακαθαρσιών. Οπωσδήποτε η δίοδος του τήγματος δια του πλέγματος αυξάνει το βαθμό ομογενοποίησής του. Την ίδια επίδραση έχει και η λόγω πλέγματος αναπτυσσόμενη αντίσταση έναντι ροής στο τήγμα.
Στα συστήματα κοχλία-κυλίνδρου οι μεγαλύτερες ροπές στρέψης παρατηρούνται στην περιοχή της δοσιμετρίας. Η περιοχή αυτή είναι η πιο απομακρυσμένη από το σημείο εδράσεως και κινήσεως του κοχλία, το οποίο είναι στην πρριοχή της τροφοδοσίας. Επί πλέον οι αναπτυσσόμενες τριβές δημιουργούν προβλήματα υπερθέρμανσης τα οποία δε μπορούν να αντιμετωπιστούν με τοπική ψύξη του κοχλία. Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι δυσχέρειες έχουν προταθεί συστήματα εκβολής με κατακόρυφο σχεδιασμό.
Στα συστήματα αυτά η έδραση του κοχλία γίνεται στην περιοχή της δοσιμετρίας. Ανάλογοι σχεδιασμοί καθιστούν δυνατή την αντιμετώπιση τόσο των προβλημάτων από τις απαιτήσεις αντοχής, υπό συνθήκες υψηλών ροπών στρέψεως, όσο και το πρόβλημα τοπικής ψύξεως. Για την ψύξη διαμορφώνεται κατάλληλα το άκρο του κοχλία, ώστε να είναι δυνατή η κυκλοφορία, εντός του σώματος του κοχλία, ύδατος ψύξεως.
Μονοβάθμια συστήματα ενός κοχλία χρησιμοποιούνται και για τη μόρφωση ελαστομερών. Τα συστήματα αυτά χαρακτηρίζονται από ένα πολύ μικρότερο μήκος κοχλία. Συνήθεις τιμές L/D είναι μικρότερες του 4. Τα συστήματα αυτά απαιτούν τροφοδοσία με προθερμασμένες ταινίες ελαστικού. Ψυχρή τροφοδοσία είναι δυνατή αλλά τότε απαιτούνται εγκαταστάσεις με πολύ μεγαλύτερο μήκος και δημιουργούνται υψηλότερες απαιτήσεις ισχύος. Συνηθισμένοι λόγοι L/D λαμβάνουν τιμές μεταξύ 4 και 12.
ΔΙΒΑΘΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΚΟΧΛΙΑ
Δεν είναι απολύτως ορθό, ότι στα μονοβάθμια συστήματα ο περιεχόμενος αέρας οδεύει προς τη ζώνη τροφοδοσίας και δεν εγκλωβίζεται εντός του τήγματος του πτλυμερούς. ΄Ενα μέρος του αέρα εγκλωβίζεται στο τμήμα του πολυμερούς.Επίσης κατά τη διάρκεια της θέρμανσης του πολυμερούς σε υψηλές θερμοκρασίες παράγονται μικρές ποσότητες αερίων.Αυτές υπό τις συνθήκες πιέσεως στη ζ΄ψνη δοσιμετρίας μπορεί να είναι διαλυτές στη μάζα του τετηγμένου πολυμερούς. Κατά την αποσυμπίεση όμως, μετά τη μήτρα, ελευθερώνονται και δημιουργούν ελαττώματα στα προϊόντα εκβολής.
Τα διβάθμια συστήματα ενός κοχλία αναπτύχθηκαν για να λύσουν το πρόβλημα της ποσοτικής απομάκρυνσης του αέρα ή των αερίων από τη μάζα τοθ τετηγμένου πολυμερούς. Στα συστήματα αυτά ο κοχλίας φέρει δύο διαδοχικές έλικες, σαν να προέρχονται από τη συνένωση δύο ομοίων κοχλιών μονοβάθμιου συστήματος. Κατά μήκος του διβάθμιου κοχλία δημιουργούνται πέντε ζώνες:
1. Ζώνη τροφοδοσίας.
2. Ζώνη τήξεως.
3. Α ζώνη δοσιμετρίας.
Και οι τρείς αυτές ζώνες λειτουργούν όπως οι αντίστοιχες ζώνες του μονοβάθμιου συστήματος. Η διαφορά είναι ότι η ζώνη δοσιμετρίας αντί να τροφοδοτεί τη μήτρα τροφοδοτεί την επόμενη ζώνη του κοχλία.
4. Ζώνη απαερισμού ή ζώνη κενού. Η ζώνη αυτή έχει ελίκωση όμοια με εκείνη της ζώνης τήξεως. Με κατάλληλη διάταξη είναι δυνατή η δημιουργία κενού εντός της ζώνης απαερισμού. Η ζώνη απαερισμού διαθέτει μεγαλύτερο χώρο από ότι η Α΄ ζώνη δοσιμετρίας. Το συμπιεσμένο τήγμα αποπιέζεται, όταν φτάνει στη ζώνη απαερισμού με αποτέλεσμα την απομάκρυνση των αερίων. Η ζώνη απαερισμού τροφοδοτεί την επόμενη ζώνη με τήγμα μηδενικής πίεσης.
5. Β΄ ζώνη δοσιμετρίας. Η ζώνη αυτή έχει τα χαρακτηριστικά και τον αυτό προορισμό όπως η ζώνη δοσιμετρίας των μονοβάθμιων συστημάτων.
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΦΑΠΤΟΜΕΝΩΝ ΚΟΧΛΙΩΝ
Τα συστήματα αυτά είναι συνήθως συστήματα δύο ομοίων κοχλιών οι οποίοι ευρίσκονται τοποθετημένοι παράλληλα ώστε να εφάπτονται χωρίς να συμπλέκονται. Στα συστήματα αυτά εκτός από την αξονική όδευση παρατηρείται και μια πλευρική όδευση του υλικού από κοχλία σε κοχλία. Με τον τρόπο αυτό δεν γίνεται μονόδρομη μεταφορά του υλικού και επιτυγχάνεται πληρέστερη ανάμιξη. Τα συστήματα αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως όταν παρουσιάζονται έντονα προβλήματα ανάμιξης. Σε πολλούς σχεδιασμούς η έλικα καταλαμβάνει μόνο ένα μέρος του κοχλία και το υπόλοιπο διαμορφώνεται ώστε να επιτείνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα ανάμιξης.
ΜΗΤΡΕΣ ΕΚΒΟΛΗΣ
Το τηγμένο πολυμερές υλικό ωθούμενο από τη ζώνη δοσιμετρίας διέρχεται μέσω του πλέγματος και ακολούθως τροφοδοτεί τη μήτρα εκβολής. Από τη μήτρα εκβολής εξέρχεται με ένα σταθερό ρυθμό μεταφοράς μάζας. Ο ρυθμός αυτός εξαρτάται από τις σταθερές του συστήματος εκβολής και από τις διαστάσεις της μήτρας.
Ο σχεδιασμός της μήτρας εκβολής απαιτεί την πλήρη γνώση της ρεολογικής συμπεριφοράς του τήγματος και της επίδρασης της στερεοποίησης σε τρόπο που να καθιστά δυνατή την εξασφάλιση ομοιόμορφης παραγωγής του επιθυμητού προιόντος. Οι βασικές απαιτήσεις μπορούν να συνοψιστούν στα παρακάτω:
~ Το ρευστό προϊόν εκβολής πρέπει να έχει τέτοια μορφή και διαστάσεις ώστε μετά τη στερεοποίηση το τελικό προϊόν να έχει την απαιτούμενη μορφή και διαστάσεις διατομής. Η απαίτηση αυτή εκπληρούται με κατάλληλο σχεδιασμό τη διατομής της μήτρας.
~ Ο ρυθμός ροής πρέπει να είναι συνεχώς ελεγχόμενος αλλά και ομοιόμορφος. Αυτή η απαίτηση εκπληρούται με κατάλληλο σχεδιασμό της μήτρας ιδιαίτερα στην περιοχή της εισόδου του τήγματος, αλλά παράλληλα και με κατάλληλη ρύθμιση της θερμοκρασίας της μήτρας.
~ Η ποιότητα επιφάνειας του προϊόντος εκβολής πρέπει να είναι υπό έλεγχο. Η απαίτηση αυτή πληρούται με ρύθμιση της θερμοκρασίας στην περιοχή εξόδου του τήγματος από τη μήτρα όπως και από την ποιότητα της επιφάνειας της μήτρας.
Για να μπορούν οι μήτρες των συστημάτων εκβολής να ικανοποιούν τις παραπάνω απαιτήσεις κατασκευάζονται από ειδικούς χάλυβες υλικά τα οποία εκπληρούν υψηλές απαιτήσεις διαστάσεων. Η επιφανειακή επεξεργασία τους απαιτεί ισχυρή επιμετάλλωση συνήθως με χρώμιο ή νικέλιο. Σκληρές επιμεταλλώσεις χρωμίου εφαρμόζονται στις περισσότερες των περιπτώσεων. Ειδικά για τα βινυλικά πολυμερή χρησιμοποιούνται συνήθως μήτρες με επιμετάλλωση νικελίου. Το σ΄?υστημα μεταφοράς πρέπει να είναι ικανό να εξασφαλίζει έναν θερμοκρασιακό έλεγχο εντός μιας περιοχής δύο ως τριών βαθμών Κελσίου. Αυτό απαιτείται τόσο στη μήτρα όσο και στα τμήματά της.
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΦΥΛΛΩΝ ΜΕ ΕΚΒΟΛΗ
Η παραγωγή φύλλων μπορεί να γίνει τόσο με τεχνολογία τήγματος όσο και με τεχνολογία διαλύματος. Η πρώτη είναι γενικής εφαρμογής, ενώ η δεύτερη διαφοροποιείται και εξειδικεύεται σε κάθε περίπτωση, ανάλογα με το πολυμερές και τον διαλύτη. Η πορεία παραγωγής φύλλων με εκβολή μπορεί να αναλυθεί στις παρακάτω φάσεις.
α) Τήξη του πολυμερούς και δοσιμετρική τροφοδοσία της μήτρας.
β) Ρύθμιση των ρεολογικών απαιτήσεων.
γ) Μόρφωση με δίοδο μέσω της μήτρας.
δ) Σταθεροποίηση της μορφής με ψύξη.
ε) Συλλογή ή προώθηση σε επόμενη φάση επεξεργασίας.
Ανάλογα με το είδος της μήτρας εκβολής διακρίνουμε δύο δυνατές πορείες παραγωγής φύλλων με εκβολή, τις πορείες με επίπεδη μήτρα και τις πορείες με κυκλική μήτρα.
~ Πορείες με επίπεδη μήτρα. Οι πορείες με επίπεδη μήτρα οδηγούν στην παραγωγή φύλλων καθορισμένου πλάτους και πάχους και συνεχούς μήκους. Μια επίπεδη μήτρα έχει γενικά ορθογώνια διατομή και μήκος ίσο περίπου με το πλάτος του φύλλου που θα παραχθεί. Εσωτερικά έχει ένα έγκοιλο που τροφοδοτείται με τήγμα από το σύστημα εκβολής. Το έγκοιλο φέρει μια κατά μήκος σχισμή από την οποία εξέρχεται το τήγμα με τη μορφή συνεχούς φύλλου. Κατά την αρχή της μεθόδου ένα σύστημα εκβολής τροφοδοτεί δοσομετρικά τη μήτρα. Από την επίπεδη μήτρα εξέρχεται ένα συνεχές φύλλο που παραλαμβάνεται από τον κύλινδρο ή το σύστημα σταθεροποίησης της μορφής. Η σταθεροποίηση της μορφής γίνεται είτε με χύτευση σε ένα κύλινδρο που έχει ψυχόμενα τοιχώματα, είτε με ψύξη με δίοδο σε υδατικό λουτρό, είτε με ψύξη με ένα ζεύγος κυλίνδρων που είναι ημιεμβαπτισμένο σε νερό.
~ Πορείες με κυκλική μήτρα. Σαν κυκλικές μήτρες χαρακτηρίζονται εκείνες που έχουν κυκλική σχισμή. Οι μήτρες περιστρέφονται ενώ αξονικά διοχετεύεται αέρας με πίεση που παραμορφώνει την κυλινδρική μορφή και σχηματίζει έναν κύλινδρο με μεγαλύτερη διάμετρο. Ο κύλινδρος φράσσεται στο άκρο του με κυλίνδρους διπλώματος και έλξης ώστε να σχηματίζεται ένας ασκός με σταθερή πίεση. Κατά την αρχή και αυτής της μεθόδου ένα σύστημα εκβολής τροφοδοτεί δοσομετρικά τη μήτρα. Από τη μήτρα εξέρχεται ένας συνεχής σωλήνας από τήγμα πολυμερούς. Ο σωλήνας παραμορφώνεται μέχρι της επιθυμητής διαμέτρου με τον αξονικά εισαγόμενο αέρα. Η σταθεροποίηση της μορφής μπορεί να γίνει είτε με ψύξη με ένα ρεύμα αέρα, είτε με ψύξη με νερό, είτε με ψύξη από επαφή με μια ψυχρή μεταλλική επιφάνεια.
